کوچه های تنهایی

در عبور از کوچه های تنهایی
کوچه های بی عابر خالی
گاه نور امید در چشمانی می بینی
که سالها بی نور است

در ته کوچه های تنهایی من

رویایی شیرین یک پرواز است

که دیر یا زود همچو آواز پرستوی مهاجر

مرا به روشنی خواهد برد
و زیر باران در شب
باز هم من به تنهایی
از کوچه های خالی عبور می کنم
واحساس شیرین زندگی را با خود
همراهی می کنم........

 نوشته مریم