ستاره خاموش

ای خاموش بی انتها

به من بگو به دنبال چه می گردی؟

 خاموشی و خندان

دلتنگ و خرسند

دز سکوتت حرفهایی است که نا گفته می ماند.

در این عصر فولاد و آهن

 پوچی مردم پوچ گرا

عصر خدایان دروغی

درزمانی که هر کس به دنبال خویش است.

تو خویشت را کجا جا گذاشتی؟

آیا چیزی هست که خاموشت کرده؟

شاید تو از اول پر نور نبودی

شاید خاموشیت دلیل نبودن است.!

شاید تو در بودنت گم شده ای

کجای ای قصه تو گم شدی که دیگر خود را نیافتی؟

                                                                                                   تقدیم به ستاره خاموش

از نوشته های مریم